约莫两分钟后。

        李天终于将倪筱筱送到了1306房间的门口。

        “倪小姐!”

        “我们到了。”

        倪筱筱扭动了一下身躯,晃了晃倪筱筱。

        一秒。

        两秒。

        三秒。

        没有任何回应。

        “倪小姐,你醒醒。”

        李天稍稍提高音量。

        内容未完,下一页继续阅读